Μπορεί ο σκύλος και ο άνθρωπος να αλληλο-μεταδώσουν γαστρεντερίτιδα;

Ο νοροϊός (Norovirus) είναι μια από τις συχνότερες αιτίες γαστρεντερίτιδας και στομαχικών διαταραχών. Αποτελεί το συχνότερο αίτιο επιδημιών ιογενούς γαστρεντερίτιδας σε παιδιά και ενήλικες. Νέες έρευνες, εγείρουν το ερώτημα της πιθανής μετάδοσης του ιού από τους κατοικίδιους σκύλους στον άνθρωπο.

O ανθρώπινος νοροϊός που προκαλεί  γαστρεντερίτιδα μπορεί να μολύνει τους τετράποδους φίλους μας σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύτηκε στo American Society for Microbiology. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα μετάδοσης του ιού από τον σκύλο στον άνθρωπο, λέει η κτηνίατρος και συγγραφέας της νέας έκθεσης.

Η κτηνίατρος Sarah Caddy με τους  συναδέλφους της εξηγούν,πως αφού υπήρχε ανοσολογική απόκριση των σκυλιών στον ανθρώπινο αυτό ιό, θα μπορούσαν να νοσούν κιόλας.

Η Sarah που κάνει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Cambridge και το Imperial College του Λονδίνου, επιβεβαιώνει πως ο συγκεκριμένος ανθρώπινος ιός έχει την ιδιότητα να συνδέεται με τα εντερικά κύτταρα του σκύλου. Γεγονός που υποδεικνύει πως η μόλυνσή τους δεν καθίσταται απίθανη.

Οι πιο συχνοί τρόποι μετάδοσης του ιού που προκαλεί γαστρεντερίτιδα και στομαχικές διαταραχές εν γένει είναι μέσω μολυσμένων επιφανειών και νοσούντων ατόμων.

Πάραυτα, το γεγονός πως στην Ευρώπη έχουν παρατηρηθεί κατοικίδιοι σκύλοι να φέρουν τον συγκεκριμένο ανθρώπινο ιό εγείρει ανησυχίες για πιθανή μετάδοσή του.

Ο νοροϊός προκαλεί  συμπτώματα εμετού και διάρροιας σε ενήλικες και παιδιά και σύμφωνα με το Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Ασθενειών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο ιός ευθύνεται για 19-21 εκατομμύρια περιπτώσεις οξείας γαστρεντερίτιδας ανά έτος όπου 570-800 καταλήγουν σε θάνατο κυρίως για τις ευπαθείς ομάδες.

Η έρευνα λοιπόν της συγκεκριμένης ομάδας, χρησιμοποίησε μη μολυσματικά σωματίδια του ιού που περιλάμβαναν μονάχα το εξωτερικό περίβλημα ή το καψίδιο του ιού. Το καψίδιο είναι το μέρος του ιού που συνδέεται με τα κύτταρα ξενιστές όμως δε είναι ικανό να δημιουργήσει μόλυνση αφού εκλείπει ο μηχανισμός του ίδιου του ιού. Έτσι, παρατηρήθηκε η προσκόλληση του ιού στα εντερικά κύτταρα των σκύλων. Παρόλο που δεν παρατηρήθηκαν ίχνη του ιού σε δείγματα κοπράνων 248 σκύλων, σε 43 σκύλους βρέθηκαν αντισώματα στον συγκεκριμένο ιό.

Μέχρι στιγμής, οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει αν οι άνθρωποι μπορούν να μεταδώσουν τον νοροϊό στους κατοικίδιους σκύλους.Υποθετικά εάν αυτό είναι εφικτό, δεν υπάρχουν ακόμα αποδείξεις ότι οι σκύλοι μπορούν να διατηρήσουν τον ιό σε τέτοια ποσότητα η οποία να μπορεί να προσβάλει τους ανθρώπους.

Οι συγγραφείς της συγκεκριμένης έρευνας καταλήγουν  πως η συγκεκριμένη προσπάθεια τους προσέφερε αρκετά στοιχεία ώστε να συνεχίσει η επιστήμη να ψάχνει κατά πόσο ο ιός που προκαλεί γαστρεντερίτιδα μπορεί να επιβιώσει σε μη ανθρώπινα όντα και ως εκ τούτου να μεταδοθεί από αυτά.

Το κίνητρο για την έρευνα  προήλθε από τη κτηνιατρική πρακτική της Sarah , καθώς και από την ιδιότητας της ως σύντροφος κατοικιδίου σκύλου,όπως δήλωσε η ίδια.

“Ως κτηνίατρος, με ρωτούν συχνά ιδιοκτήτες σκύλων ,αν μεταφέρουν ασθένειες στους σκύλους τους η αν τα σκυλιά τους μεταδίδουν σε αυτούς”,αναφέρει.

“Υπάρχουν πολλές αναφερόμενες  περιπτώσεις σκύλων και ανθρώπων με ταυτόχρονη γαστρεντερίτιδα, αλλά ελάχιστη επιστημονική έρευνα διεξάγεται σε αυτόν τον τομέα. Μέχρι να έχουμε διαθέσιμα περισσότερα οριστικά δεδομένα, θα πρέπει να τηρούνται κανόνες υγιεινής γύρω από τα κατοικίδια ζώα ειδικά όταν η  γαστρεντερίτιδα σε ανθρώπους ή σκύλους είναι παρούσα σε ένα σπίτι”,δήλωσε η Sarah.