Ιστορία του σκύλου
O σκύλος (στα αρχαία ελληνικά “κύων”)
Aνώτερο θηλαστικό ζώο του γένους Canis (επιστ. Canis lupus familiaris – Κύων ο λύκος ο οικείος). Η καταγωγή του προέρχεται από τον κοινό λύκο και σήμερα αποτελεί ένα από τα κοινότερα κατοικίδια ζώα.
Η σχέση του με τον άνθρωπο χρονολογείται από τα πολύ παλαιά χρόνια. Έχει υμνηθεί και δοξαστεί πολλές φορές κυρίως για την (έμφυτη) τάση του να δέχεται τον άνθρωπο ως ηγετικό μέλος της αγέλης και να δένεται μαζί του ιδιαίτερα στενά. Έτσι, έχουν υπάρξει περιπτώσεις σκύλων που θυσιάστηκαν για το “αφεντικό” τους, στην προσπάθειά τους να το σώσουν ή να το προστατεύσουν.
VIDEO – ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ [Ελληνικοί Υπότιτλοι]
[embedyt] http://www.youtube.com/watch?v=vH7ICgdeVoE[/embedyt]
Πολλές ιστορίες απο παλιά για το σκύλο και πολλές από αυτές δικές μας.
Μία από αυτές από την “Ομήρου Οδύσσεια” με τον γνωστό Άργος . Ο πιστός τετράποδος σύντροφος του Οδυσσέα , που ο ίδιος όμως τον άφησε πίσω στην Ιθάκη, όταν επέστρεψε μετά από 20 χρόνια, ο Άργος τον αναγνώρισε αμέσως.
Παραμελημένος σε μια σωρό απο κοπριά , γεμάτος ψείρες, πολύ κουρασμένος και γερασμένος πιά, έβαλε όλη τη δύναμη που του είχε απομείνει για να χαμηλώσει τα αυτιά του και να κουνήσει την ουρά του για να χαιρετήσει τον αγαπημένο του σύντροφο αλλά δεν καταφέρνει να σηκωθεί για να χαιρετίσει τον Οδυσσέα μόλις αυτός πλησίασε σπίτι.
Ο Οδυσσέας για να μην προδωθεί στους μνηστήρες δεν χαιρετάει τον Άργο και μόλις εισέρχεται στο σπίτι του ,ο Άργος πεθαίνει…
Οι αρχαίοι Έλληνες αντιλήφθηκαν από πολύ νωρίς τη διαφορετική και μοναδική σχέση που έχει ο σκύλος με τον άνθρωπο.
Σχέση φιλική, εγκάρδια,εμπιστοσύνης, φιλοσοφικής συντροφιάς και προσέγγισης.
Πριν από τον μεγάλο φιλόσοφο Σωκράτη, που άλλαξε τα δεδομένα της σκέψης πάνω σε βαθειά και αιώνια προβλήματα τη ανθρωπότητας υπήρχαν οι λεγόμενοι Κυνικοί Φιλόσοφοι (η ονομασία τους προέρχεται απο το “κύων”)
Οι “Κυνικοί”* μελέτησαν το σκύλο , κατάλαβαν τη ψυχολογία του και τον αντέγραψαν στη καθημερινή ζωή τους, προβάλοντας στην ιδεολογία τους την απλότητα της ζωής ενός σκύλου. Ζούσαν σε πιθάρια ή σε βράχους προκειμένου να ταπεινωθούν και να φιλοσοφήσουν.
Χαραγμένη είναι στο μυαλό μας η εικόνα με τον μεγάλο αρχαίο φιλόσοφο Διογένη να περιφέρεται μέρα μεσημέρι στους δρόμους της Αθήνας κρατώντας ένα φανάρι και έχοντας για συντροφιά έναν σκύλο, “αναζητώντας άνθρωπο”, όπως έλεγε, υπονοώντας την “ποιοτική” έννοια της λέξης.
Όταν ο Διογένης ήταν στην Κόρινθο, θέλησε να τον γνωρίσει ο Μέγας Αλέξανδρος (επίσης κυνόφιλος της εποχής).Έστειλε ένα υπασπιστή του να βρει τον Διογένη που ήταν στο Κράθειο και να του τον παρουσιάσει. Αφού ο υπασπιστής τον εντόπισε, του είπε: «Σε ζητεί ο Βασιλεύς Αλέξανδρος να σε δεί».
Ο Διογένης απάντησε «Εγώ δεν θέλω να τον δω. Εάν θέλει αυτός ας έρθει να με δει». Και πράγματι, ο βασιλεύς Αλέξανδρος πήγε να δεί τον Διογένη. Τον πλησιάζει ο Αλέξανδρος και του λέει «Είμαι ο Βασιλεύς Αλέξανδρος».
Ο Διογένης ατάραχος απαντά «Και γώ είμαι ο Διογένης ο Κύων».Ο Μέγας Αλέξανδρος απορεί και του λέγει «Δεν με φοβάσαι;». Ο Διογένης απαντάει «Και τί είσαι; Καλό ή κακό;». Ο Αλέξανδρος μένει σκέπτικος. Δεν μπορεί ένας βασιλεύς να πει ότι είναι κακό, και άμα είναι καλό, γιατί κάποιος να φοβάται το καλό;
Αντί να απαντήσει ο Αλέξανδρος τον ρωτά εκ νέου: «Τί χάρη θές να σου κάνω;» και ο Διογένης ξανά με λογοπαίγνιο απαντά: «Αποσκότησων με».
Αντί να απαντήσει ο Αλέξανδρος τον ρωτά εκ νέου: «Τί χάρη θές να σου κάνω;» και ο Διογένης ξανά με λογοπαίγνιο απαντά: «Αποσκότησων με».Βγάλε με δηλαδή από το σκότος, την λήθη, και δείξε μου την αλήθεια.
Με το έξυπνο λογοπαίγνιο του Διογένη, η απάντηση του μπορεί και να εννοηθεί εώς «Σταμάτα να μου κρύβεις τον ήλιο», καθώς οι “κυνικοί” πίστευαν πώς η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκετε στη λιτότητα, στη ζεστασιά του ήλιου και δεν ζητεί τίποτα από τα υλικά πλούτη.
Μόλις το άκουσε αυτό ο Αλέξανδρος είπε το περίφημο: «Εάν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης».
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ Μια εποχή που το ζώο αποτέλεσε αντικείμενο βιολογικής έρευνας ως αυτόνομη ύπαρξη ,είναι η εποχή της Ελληνικής αρχαιότητας. Τότε ανακαλύφθηκαν ζωολογικές γνώσεις που δημιούργησαν αξίες και δεδομένα τα οποία εμείς σήμερα χρησιμοποιούμε χωρίς να γνωρίζουμε το νόημα τους, πολλές φορές το αλλιώνουμε κιόλας.
Ο πανεπιστήμονας και φιλόσοφος Αριστοτέλης, στο έργο του «περί ζώων ιστορία», κάνει μια λεπτομερή μελέτη γύρω από τα είδη και τη φύση των σκύλων δείχνοντας έτσι τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι στο ζώο αυτό.
Το συγκινητικό εύρημα ενός σκελετού στη νεκρόπολη της Ελεύθερνας στην Κρήτη έρχεται να μας θυμίσει για τη σχέση φιλίας ανάμεσα στους αρχαίους Ελληνες και στα ζώα που τους συντρόφευαν.
ΣΚΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Eρευνητές αναφέρουν μετά από 40 χρόνια συμβίωσης με σκύλο και έρευνας, ότι παραμένει ο “κύων” μέχρι σήμερα ο μεγάλος γνωστός – άγνωστος λόγω έκφρασης ανθρωποκεντρικών αντιλήψεων στις έρευνες και μελέτες περί τρόπου ζωής και όχι του ζώου.
Στη σύγχρονη ιστορία, έρευνα του 2013 που δημοσιεύθηκε στο Science Channel , αν και οι επιστήμονες διαφωνούν για το πότε εξημερώθηκε για πρώτη φορά ο σκύλος, οι ερευνητές αναφέρουν ότι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο σκύλος πιθανότατα εξημερώθηκε στην Ευρώπη, κάπου μεταξύ 19.000 και 32.000 χρόνια πρίν.
Ο σκύλος είναι το πλέον αναπαραγόμενο σαρκοφάγο ζώο ξεπερνώντας κατά πολύ τους πληθυσμούς του λύκου από τον οποίο προέρχεται.
Η επιτυχημένη πορεία του σκύλου σε πολλούς τομείς έως σήμερα οφείλεται στην ικανότητα του να προσαρμόζεται στο διαρκώς εξελισσόμενο ανθρώπινο περιβάλλον. Με τα καλά του και τα κακά του..
ΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990,οι επιστήμονες ανακάλυψαν οτι όλα τα σκυλιά έχουν το ίδιο DNA με τους λύκους. Λίγα μόλις χρόνια αργότερα,κατάφεραν να αναλύσουν τα γενετικά δεδομένα που αποκάλυπταν την αρχαιότητα των σύγχρονων φυλών.
Ο ΛΥΚΟΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ
Υπάρχουν σημαντικές διαφορές συμπεριφοράς ανάμεσα στις φυλές των σκύλων και μερικές απο αυτές μοιάζουν πολύ περισσὀτερο στο λύκο από άλλες. Μέσα απο αιώνες επιλεκτικής αναπαραγωγής οι άνθρωποι τόνισαν στο σκύλο σύντροφο μας πολλά χαρακτηριστικά που δεν θυμίζουν λύκο.
ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΣΚΥΛΙΑ
Σε κάθε κατοικίδιο σκύλο στο κόσμο αναλογεί και ένα αδέσποτο. Ο μισός πληθυσμός των σκύλων, τα αδέσποτα και όσα επιβιώνουν, τρώνε απορρίμματα και ζουν ζητιανεύοντας από εμάς.
Κάθε χρόνο συμβαίνουν 100 θάνατοι απο λύσσα στη Σρί Λάνκα και οι περισσότεροι εχουν προκληθεί από δάγκωμα σκύλου.Το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο στο Μεξικό. Μόνο στη πόλη του Μέξικο πάνω απο 70 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο απο λύσσα και πάνω απο 100.000 νοσηλεύονται ύστερα από δάγκωμα σκύλου. Ακόμα περισσότεροι θάνατοι στη Βραζιλία αν και 42 εκατομμύρια σκύλοι εμβολιἀζονται κάθε χρόνο κατά της λύσσας.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα καταγεγραμένα και δημοσιευμένα στοιχεία/δεδομένα,για το περιβάλλον και τη τύχη των αδέσποτων, παρά μόνο εκτιμήσεις απο διάφορα σωματεία ή ομάδες ανθρώπων που ασχολούνται με τα αδέσποτα ζώα.
*Οι Κυνικοί ήταν μία από τις μακροβιότερες Φιλοσοφικές Σχολές στην αρχαιότητα η οποία ιδρύθηκε από τον Αντισθένη (445 – 360 ή 444 – 368) στο Κυνόσαργες των Αθηνών, το μόνο γυμνάσιο της πόλεως που δεχόταν νόθους και μη Αθηναίους πολίτες ενώ ταυτόχρονα αποτελούσε Ιερό άλσος του Ηρακλή.
Via and more info:
http://animals-planet2011
